Wnuczki wojny

W czerwcu 2014 roku przebywałam w Berlinie na stypendium fundowanym przez Unię Europejską w ramach programu „Wnuczki Wojny. Seniorki dla Pokoju w Europie”. W tym czasie odbyłam szereg spotkań dyskusyjnych z kobietami niemieckimi, umożliwiono mi także zapoznanie się z dawną i współczesną kulturą niemiecką, losami wojennymi i powojennymi narodów Europy Środkowej oraz podstawami języka niemieckiego.

Najważniejsze z odbytych zajęć to:

Panele dyskusyjne kobiet polskich i niemieckich na temat wspomnień wojennych przekazanych przez dziadków i rodziców;

  1. Zwiedzanie licznych w Berlinie miejsc upamiętniających historię Żydów i holokaustu, np. Muzeum Judaistyczne, płyty brukowe ku czci żydowskich obywateli Berlina, peron-pomnik w Grunewald, skąd wywożono Żydów do obozów zagłady, cegiełki z nazwiskami pomordowanych wmurowywane przez uczniów szkół i wiele innych miejsc pamięci i czci widocznych w tym mieście na każdym kroku;
  2. Sesje terapeutyczne z psycholog z Frauenzentrum SUSI związane z późną, wielopokoleniową traumą powojenną;
  3. Sesje językowe z lektorką języka niemieckiego umożliwiające zapoznanie się z jego podstawami;
  4. Poznawanie dziejów komunizmu niemieckiego i Berlina Wschodniego – oglądanie pozostałości Muru Berlińskiego, Treptower Parku, Muzeum STASI i miejsc upamiętniających zamordowanie komunistów niemieckich przez bojówki nacjonalistyczne;
  5. Kontakt z dawną i współczesną kulturą niemiecką, poprzez zwiedzanie zamków pruskich oraz berlińskich muzeów rzeźby i malarstwa (Galeria Narodowa, Kulturforum, Muzeum Kinematografii, Muzeum Kaethe Kollwitz).
  6. Uczestnictwo w pokazie i dyskusji nad filmem dokumentalnym „Jugów. Pamięć i zapomnienie” o kobietach przesiedlonych z polskich Kresów Wschodnich na Ziemie Zachodnie, zwane Odzyskanymi;
  7. Udział w spotkaniu z pisarką niemiecką Roswithą Schieb, gromadzącą wspomnienia rodzin dotkniętych przymusowymi przesiedleniami po II wojnie światowej. Nawiązanie współpracy nad antologią wspomnień kresowych i przesiedleńczych różnych narodów.

W ramach wolontariatu zobowiązałam się też do przygotowania bibliografii historycznej, pomocnej w  kontynuowaniu pracy nad wzajemnym poznaniem i zbliżeniem kulturowym Niemek i Polek.

Pobyt w Berlinie był pouczający i inspirujący dla mnie jako człowieka, kobiety i pisarki. Umożliwił mi dodanie istotnych treści do przygotowywanej książki o zmianach w Europie widzianych oczami mieszkanki postkomunistycznego kraju. Wzbogacił moją wiedzę o współczesnym społeczeństwie niemieckim i specyficznej mieszaninie kultur i narodowości jaką jest Berlin. Pozwolił zweryfikować wyobrażenia o Niemcach, obarczone powojennymi stereotypami, wzmacnianymi przez propagandę komunistyczną.

Katarzyna Turaj-Kalińska

Advertisements

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden /  Ändern )

Google+ Foto

Du kommentierst mit Deinem Google+-Konto. Abmelden /  Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden /  Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden /  Ändern )

w

Verbinde mit %s